Przydomowe Place Zabaw

 

Na bazie doświadczeń w budowie

publicznych bezpiecznych placów

zabaw,przygotowaliśmy ofertę

przydomowych bezpiecznych

placów zabaw.

 

Wysoka jakość wykonania,

wysokiej jakości materiały,

montaż - więcej niż w

popularnych hipermarketach

budowlanych lub

sklepach internetowych.

 

Poniżej kilka propozycji ...

 

 

 

 

 

Szczegóły na telefon

nr tel. +48 661 976 069

Poradnik

Bezpieczny plac zabaw - poradnik dla administratorów i właścicieli



Projekt Placu Zabaw


Rozpoczynając prace nad zagospodarowaniem miejsca przeznaczonego na plac zabaw zbyt często bierze
się pod uwagę wyłącznie urządzenia, jakie zostaną tam zainstalowane. Tymczasem najważniejszy jest po prostu dobry pomysł. Skorzystajmy z tego, co zaoferowała natura: uwzględnijmy w projekcie istniejącą roślinność, ukształtowanie terenu, podłoże. Wszystko to, wraz ze sprzętem, powinno komponować się w jedną całość. Pamiętajmy, że drzewa, krzewy i rzeźba terenu dają dziecięcej wyobraźni możliwości niejednokrotnie większe, niż huśtawka oraz zjeżdżalnia postawione na pustym placu. Atrakcyjne miejsce to zresztą nie tylko frajda dla dzieci, ale także zachęta dla rodziców, aby dłużej przebywali na placu zabaw, nie tylko zajmując się bawiącymi, ale również sami korzystając z odpoczynku.
Same urządzenia to jednak nie wszystko. Bezpieczne nawierzchnie, w szczególności wykonane z materiałów syntetycznych są z reguły bardzo kosztowne i czasem pochłaniają więcej funduszy niż całe wyposażenie placu. Warto jednak odnotować, że odpowiednim podłożem amortyzującym upadki z wysokości do 1 metra równie dobrze może być zadbana darń (przy czym może być to inaczej określane w różnych krajach, biorąc pod uwagę lokalne warunki klimatyczne, np.: mroźne zimy, suche i gorące lata).
W przypadku urządzeń o wysokości poniżej 1 metra na ogół każda nawierzchnia, może być bezpieczna
dla użytkowników, oczywiście pod warunkiem, że jest dobrze utrzymana. Z reguły, z niskich urządzeń
korzystają bardzo małe dzieci, wówczas wskazane jest, aby sprzęt dla nich znajdował się w wydzielonej części placu, aby utrudnić korzystanie z urządzeń, które nie są przeznaczone dla maluchów a także uniknąć dewastacji przez starsze dzieci. Oceniając atrakcyjność oraz ryzyko sprzętów zamontowanych w takim kąciku dla najmłodszych spędźmy trochę czasu na placu zabaw poruszając się na kolanach, aby zobaczyć, że upadek z 1 metra może być dość groźny.
Nie zapomnijmy o zapewnieniu na placu cienia, w szczególności w tej części gdzie bawią się najmniejsze dzieci. Najtańszy cień zaoferują nam odpowiednio zasadzone drzewa.

 

Ławki na Placu Zabaw

Projektując miejsca zabaw weźmy pod uwagę, że służą one najmłodszym do gier i zabaw. Rodzicom
odbywają tu niejednokrotnie spotkania sąsiedzkie i są miejscem odpoczynku dla całej lokalnej społeczności.
Zaplanujmy zatem miejsca na ławki, czy inne siedziska. Powinny one być tak umiejscowione,
aby siedząc można było objąć wzrokiem maksymalnie duży obszar placu. Jeśli w pobliżu jest ruchliwa
ulica, to siedząc na ławkach powinna być możliwość przyglądania się tym dzieciom, które bawią się
w najbardziej ryzykownych miejscach, w szczególności przy wejściach na plac. Siedzenia nie powinny
być za blisko ogrodzenia, aby nie wykorzystywano ich do skakania z oparcia ławki na lub przez płot
(zachowajmy tu odległość 1 metra). Przed ławką powinniśmy zapewnić twarde podłoże.

 

Kosze na śmieci na Placu Zabaw

Śmietniki to wymóg niezbędny, aby zachować miejsca zabaw w ładzie i porządku. Unikajmy umieszczania koszy w odległości od 2 do 3 metrów od ławek oraz wejść, aby nie były wykorzystywane do zabawy.
Dodatkowo, śmietniki tuż przy ławkach lub wejściach mogą dodatkowo narażać użytkowników
placu na ataki owadów. Kosze powinny być dobrze przytwierdzone do podłoża i wskazane jest, aby
posiadały mechanizm umożliwiający ich opróżnianie tylko przez osoby upoważnione przez administratora.
Psie toalety nie powinny być lokalizowane w pobliżu miejsc zabaw.

Ogrodzenie Placu Zabaw

Ogrodzenie na placu zabaw przede wszystkim utrudnia wstęp zwierzętom i ochrania małe dzieci
przed niebezpieczeństwem. Jeśli psy lub ruch samochodowy czy rowerowy w naszej okolicy nie
są problemem można się zastanowić czy płot faktycznie jest niezbędny. Weźmy jednak pod uwagę
i to, że ogrodzenie daje dzieciom wrażenie, że są na „swoim” terenie, gdzie nic im nie grozi, ponieważ
są oddzielone od okolicy.
Warto wiedzieć, że nie wszystkie typy ogrodzeń nadają się do zastosowania na placu zabaw, jeśli jednak stwierdzimy, że jest on potrzebny – nie żałujmy na ten cel pieniędzy. Dostosujmy ogrodzenie do rejonu, w którym znajduje się plac. Jeśli miejsce rekreacji znajduje się na obszarach wiejskich lub w lesie, to zastosowanie metalowego płotu może nie być najlepszym pomysłem. Co innego, kiedy plac zabaw umieszczony jest na osiedlu, gdzie należy liczyć się z wandalizmem.
Bez względu na rodzaj ogrodzenia, jakie zastosujemy, nie powinno ono narażać dzieci na niebezpieczeństwa.
Rekomendowane jest przy tym skorzystanie z normy PN-EN 1176, która zawiera pomocne
wskazówki na ten temat.
Ogrodzenia powinny być postawione w zgodzie z obowiązującymi w tym zakresie normami, prawem
i lokalnymi zwyczajami, przy czym rekomendowana ich wysokość to 1 metr.
W trakcie projektowania placu zabaw należy rozważyć, czy nie są też konieczne innego rodzaju ogrodzenia, a nie tylko płoty, warto przy tym wziąć pod uwagę następujące kwestie:
1. sprawdźmy elastyczność elementów, z których wytworzone jest ogrodzenie (sztywne sztachety
mogą nie być odpowiednie w miejscach nachylonych, bo mogą się niebezpieczne osuwać
a zbiegając z górki dzieci mogą się o nie potknąć),
2. oceńmy zabezpieczenie krawędzi ogrodzenia (czy są np. zaokrąglone i odpowiednio wykończone),
3. ustalmy, czy nie ma możliwości uwięźnięcia dziecka w przestrzeniach lub otworach znajdujących się w ogrodzeniu,
4. zwróćmy uwagę na występujące w ogrodzeniu ostre krawędzie lub chropowate elementy
(nie powinno się używać drutu kolczastego lub ostro zakończonych prętów),
5. sprawdźmy wytrzymałość materiałów na możliwy wandalizm, warunki pogodowe czy sposób,
w jaki dzieci mogą korzystać z ogrodzenia,
6. zapytajmy producentów o rodzaj substancji, jakiej użyli do wykończenia ogrodzenia, np.:
impregnaty drewna lub środki służące galwanizacji metalu,
7. oceńmy jakość materiałów (jako zasadę przyjmijmy, żeby wybierać ogrodzenia najlepszej
jakości, w ten sposób ograniczymy konieczność częstych napraw i wysokich kosztów).
Kiedy ogrodzenie zostanie już zamontowane, w trakcie jego konserwacji dbajmy o bezpieczeństwo
użytkowników w sposób szczególny zwracając uwagę na:
1. zniszczenia, które mogą się pojawić wskutek nieodpowiedniego rozmiaru oczek w siatkach
ogrodzeniowych lub niewłaściwego mocowania,
2. brak bezpiecznego wykończenia górnej części lub krawędzi płotu (może to być groźne w związku
z tym, że dzieci wspinają się na ogrodzenia),
3. łatwo dostępne dla dzieci gwoździe lub nity, które mogą się pojawić na skutek niszczenia przez
wandali drewnianych sztachet,
4. to, czy przy usuwaniu ogrodzeń nie pozostały po rozbiórce elementy mocowania,
5. zachowanie odpowiedniej odległości pomiędzy filarkami, poręczami lub barierkami a innymi
elementami ogrodzenia,
6. odpowiedni montaż ogrodzeń.

 

Wejścia na Plac Zabaw

Nawet na najbardziej bezpiecznym placu zabaw może dojść do wypadku, stąd też konieczne jest, by
pojazdy służb ratunkowych mogły swobodnie wjechać na teren i to w miarę jak najbliżej miejsca wypadku.
Bramka lub furtka o szerokości co najmniej 2,15 m powinna wystarczyć, aby ambulans nie
miał kłopotów z wjazdem. Jeśli plac zabaw jest zwykle zamykany, konieczne jest umieszczenie w widocznym miejscu informacji, w jaki sposób może być otwarty oraz gdzie znajdują się klucze do bramy.
Nie tylko zresztą samo wejście powinno być dostępne. Należy pamiętać o podłożu, na którym karetka
pogotowia mogłaby ewentualnie bezpiecznie zaparkować.
Tam gdzie nie dotrze karetka wykorzystywane są nosze na kółkach. Zwróćmy uwagę, że bez pacjenta ważą one ok. 60 kg. Przewiezienie poszkodowanego z miejsca wypadku jest czasem znacznie utrudnione, zwłaszcza, kiedy podłoże placu zabaw jest grząskie, a pamiętajmy, że przy ratowaniu życia ludzkiego liczy się każda sekunda. Aby ułatwić transport pacjenta niezbędne może być wówczas wykonanie prowizorycznych ramp czy podjazdów,.
Ogrodzenie i związane z nim wejścia oraz bramki nie tylko są konieczne w celu zapewnienia bezpieczeństwa dzieciom, czy uniemożliwiania wstępu zwierzętom. Takie elementy utrudniają także wstęp osobom chcącym wprowadzić na plac zabaw motocykle itp.
Umiejscowienie bramek wejściowych jest bardzo istotne. Po pierwsze – konieczne jest wzięcie pod
uwagę kierunku, z którego dzieci zwykle wchodzą na teren (pamiętajmy, że prędzej wejdą one przez
płot, niż skorzystają z nieodpowiednio usytuowanej furtki). Pomogą nam w tym wydeptane ścieżki,
którymi dzieci chodzą na plac zabaw. Po drugie – starajmy się nie umieszczać wejść w pobliżu ruchliwej ulicy czy otwartej wody. Po trzecie – jeśli to możliwe – należy unikać umieszczania wejść na pagórku.
Po czwarte – ważne jest, aby bramki nie kolidowały z miejscami zabaw. Bardzo wiele wypadków
zdarza się wówczas, kiedy huśtające się dziecko uderzy w otwierająca się właśnie bramkę wejściową.
Wejścia na plac zabaw powinny mieć co najmniej 1 metr szerokości, aby umożliwić swobodny wjazd
osób na wózkach inwalidzkich. Nie powinno być też żadnych przeszkód, które utrudniałyby taki
wjazd. O ile nie wiąże się to z niebezpieczeństwem, bramki wejściowe powinny otwierać się na zewnątrz (czyli wchodząc na plac dziecko powinno pociągnąć za klamkę i pchnąć, aby plac opuścić). Taka zasada wynika nie tylko z przepisów przeciwpożarowych (uciekając łatwiej jest bowiem pchnąć
furtkę), ale także z uwagi na fakt, że zwierzętom trudniej jest w ten sposób wejść na teren. Jeśli zamontowany jest mechanizm samo zamykający, to nie powinien on zamykać się szybciej, niż po pięciu sekundach, aby umożliwić wjazd osobom na wózkach inwalidzkich i nie uderzyć dziecka, które
wchodzi na plac zabaw.
Mechanizm samo zamykający jest polecany w szczególności z uwagi na bezpieczeństwo obszaru, na
którym bawią się dzieci. Oczywiście mogą zostać zastosowane różne metody służące zamykaniu bram (od prostej sprężyny do bardziej wymyślnych), przy czym droższe urządzenia są później zwykle tańsze w eksploatacji.
Wskazane jest, aby na placu zabaw były także szersze bramy serwisowe służące np. do wjazdu maszyn ogrodniczych lub innego sprzętu. Bramy te powinny być zamknięte, kiedy nie są używane.
Innym z rodzajów wejść są kołowrotki lub podobne urządzenia. Przed ich zamontowaniem należy ocenić, czy umożliwią wjazd ekipy ratunkowej z noszami lub osobom na wózkach inwalidzkich. Jest to
szczególnie istotne w sytuacji, kiedy jest to jedyne wejście na plac.
Warto się zastanowić, czy nie umieścić ławek w pobliżu wejść na plac zabaw. Dzięki temu rodzice
mogą łatwiej i szybciej przeciwdziałać, kiedy ktoś niepowołany chciałby wejść na plac zabaw, czy też
reagować na zachowania dzieci, które nierozważnie wybiegałyby z placu.
Przy bramach wejściowych nie powinno być miejsc, które narażają dzieci na zakleszczenie palców lub
inne podobne niebezpieczeństwa. Oznacza to, że należy zachować minimalną przestrzeń 12 mm pomiędzy bramką (furtką) a filarkiem czy słupkiem i to po obu stronach bramki (wokół palika). Przez cały czas kiedy bramka się otwiera lub zamyka przestrzeń ta nie powinna się zmniejszać.
Dopuszczalne jest zamontowanie specjalnej podkładki, która zatrzyma otwierające się drzwi. Zatrzymywacz taki powinien mieć grubość co najmniej 12 mm i powinien być umieszczony nie przy dolnej krawędzi drzwi, ale na wysokości co najmniej 700 mm powyżej nawierzchni, aby w czasie zabawy dzieci się o niego nie potknęły.
Pod bramką należy zapewnić wolną przestrzeń o szerokości od 60 mm do 110 mm, co ograniczy ryzyko urazów stóp. Podłoże w tym miejscu powinno być utwardzone, aby wolna przestrzeń nie ulegała zmianom w związku z tym, że wchodzące i wychodzące dzieci nierzadko wymiatają stopami sypką nawierzchnię.
Utwardzenie podłoża zaleca się nie tylko pod furtką, ale również w odległości co najmniej
1 metra z każdej strony bramki.
Wszystkie krawędzie furtki powinny być zaokrąglone i nie powinno być na nich ostrych kantów, o które dzieci mogłyby się zranić.
Jeśli w furtce zainstalowano klamkę lub zasuwę, dziecko powinno móc ją otworzyć z obu stron. Nie powinno się stosować haczyków dłuższych niż 25 mm a wszelkie zaczepy do haczyków i same haczyki muszą być wygładzone na końcach – pamiętajmy, że zwykle znajdują one na wysokości oczu małego dziecka.
Jeśli bramka jest ciężka, wskazane jest, aby zastosować mechanizm, który uniemożliwi automatyczne zamykanie się (patrz: powyższe uwagi na temat czasu zamykania się bramki).
Duże bramy wejściowe wymagają wytrzymałych zawiasów oraz dobrego posadowienia. Konieczne
będzie także zastosowanie odpowiednio mocnych haczyków i innych elementów zabezpieczających.
Jeśli stosowane są przeszkody dla psów w postaci np.: belek czy potykaczy – powinny być one odpowiednio zabezpieczone, ponieważ dzieci mogą je usuwać lub przenosić.

 

Ustawienie urządzeń na Placu Zabaw

Zwróćmy uwagę, w jaki sposób dzieci poruszają się po placu zabaw. Czy wchodząc na plac zabaw
będą musiały przejść przodem do huśtających się obok wejścia? Czy schodząc ze zjeżdżalni czy karuzeli nie natkną się na inne dzieci biegające w pobliżu?
Jeśli tylko jest to możliwe umieszczajmy huśtawki w takim ustawieniu wobec ogrodzenia, aby utrudnić
przejście za bujającymi się dziećmi.
Zjeżdżalnie nie powinny być ustawiane w kierunku południowym, chyba, że pada na nie cień.
Metalowe elementy mogą się bowiem nagrzewać i w środku dnia poparzyć bawiących się.
Karuzele i inne urządzenia wirujące wymagają co najmniej dwumetrowej pustej przestrzeni wokół.
W przypadku dużych urządzeń, które jednocześnie i kręcą się, i kołyszą konieczne może być zainstalowanie barierek wokół takiego sprzętu, aby małe dzieci nie znalazły się w obszarze zagrożenia.

Wandalizm i zagadnienia bezpieczeństwa na Placu Zabaw

Akty wandalizmu mają miejsce na placach zabaw w szczególności w sytuacji, kiedy w pobliżu nie ma
miejsca, gdzie mogłyby bawić się nastolatki. Weźmy to pod uwagę przy planowaniu przestrzeni w sąsiedztwie placu i zastanówmy się nad miejscem spotkań dla młodzieży. Być może wystarczyłoby odpowiednio oddalone oraz oddzielone od reszty placu miejsce z kilkoma ławkami czy prosta wiata,
dzięki czemu ograniczona byłaby pokusa korzystania i dewastacji urządzeń przeznaczonych dla najmłodszych.
Przypadków agresji wobec dzieci na placu zabaw a także bójek nie da się wyeliminować. Być może
umieszczenie na placu kilku furtek wejściowych umożliwi przynajmniej łatwiejszą ucieczkę przed zagrożeniem.
Problemem może być także graffiti. Obraźliwe treści należy bezzwłocznie usuwać, jednak niegroźne,
w szczególności artystyczne można zachować, ponieważ zapobiega się tym samym dalszym zniszczeniom.


Wyposażenie Placu Zabaw

Bardzo szeroki jest wachlarz urządzeń, które można umieścić na placu zabaw. Przy projektowaniu placu zabaw należy przejrzeć wszystkie dostępne katalogi od różnych dostawców. Rozważmy w szczególności czy lepiej kupić cały sprzęt od jednego przedsiębiorcy, który dostarczy nam wyposażenie wytwarzane przez wielu producentów, czy też sami będziemy się starali stworzyć najlepszy zestaw urządzeń pochodzących od jednego dostawcy.
Które urządzenia są lepsze – drewniane czy metalowe? Niestety, nie ma na to jednej odpowiedzi.
Wszystko zależy od miejsca, gdzie urządzamy miejsce zabaw. W tych, które są szczególnie narażone na wandalizm wskazane jest umieszczanie metalowych.
Czy całe wyposażenie na placu zabaw powinno być konwencjonalne? Planując miejsce rekreacji pamiętajmy, że do zabawy dzieci użyją także drzew i krzewów znajdujących się w okolicy.
Starajmy się zapewnić sprzęt, który będzie jak najbardziej różnorodny i który w maksymalny sposób
zrealizuje dziecięce potrzeby zabawy. Warto podkreślić, że producenci wyposażenia przeznaczonego
do zastosowania na placach zabaw wskazują na różne sposoby wykorzystania, a dzieci i tak znajdą
jeszcze tysiące następnych.
Ważną częścią zabawy jest wyobraźnia, więc przemyślany dobór wyposażenia na placu zabaw może
pobudzać dzieci do przeróżnych zabaw.
Wybierając urządzenia na plac zabaw pamiętajmy, że dzieci rosną. Za dziesięć lat potrzeby użytkowników będą inne. Mieszkając na tym samym podwórku i będąc członkiem lokalnej społeczności wskazane jest, aby te zagadnienia omawiać i decydować o rozwoju miejsca zabaw biorąc pod uwagę potrzeby starszych i młodszych dzieci a także mieszkańców okolicy.


Nawierzchnia Placu Zabaw

Główną przyczyną urazów na placach zabaw jest upadek na nawierzchnię. Stąd tak istotne jest zapewnienie bawiącym się odpowiednio bezpiecznego podłoża. Obowiązujące normy wymagają, aby
odpowiednia nawierzchnia znajdowała się pod urządzeniami wysokimi, to jest takimi, na których dzieci
mogą się bawić na wysokości powyżej 600 mm. Podobna zasada dotyczy obszaru wokół urządzeń
takich, jak huśtawki, karuzele i zjeżdżalnie – w tym przypadku jest to niezależne od wysokości tego
sprzętu. Godne uwagi jest to, że nawierzchnie nie uchronią dzieci przed wszystkimi urazami głowy,
jednak w znaczny sposób ograniczą ryzyko dla zdrowia i życia użytkowników. Przypominamy, że norma wskazuje, że dobrze utrzymana nawierzchnia trawiasta albo ziemna są dopuszczalne w sytuacji upadku z wysokości do 1 metra.
W sytuacji, gdy nie jesteśmy pewni czy dana nawierzchnia zapewni właściwą amortyzację należy przeprowadzić jej badanie zgodnie z wytycznymi normy PN-EN 1177. Dotyczy to przeważnie podłoża syntetycznego, które może być nieodpowiednio wykonane.
Jest kilka rodzajów nawierzchni:
1. Sypka – może się składać z takich materiałów, jak kora, wióry drzewne, rozdrobnione mechanicznie
drewno, piasek, żwir lub rozdrobniona guma. Tego rodzaju nawierzchnia powinna być odpowiednio
gruba, to jest sięgać na głębokość do 300 mm pod urządzeniem. Nie należy jej stosować
pod takim sprzętem, który powinien być dobrze posadowiony (karuzele). Jest natomiast
odpowiednia pod urządzeniami składającymi się z elementów poziomych, jak np. wyciągi.
2. Gumowa – można ją stosować w formie „kafelków” lub większych fragmentów wykonywanych
na miejscu z drobnych części gumy spojonych żywicą. Dostawcy tego rodzaju nawierzchni powinni
przedstawić certyfikaty wskazujące do jakiej wysokości upadku spełnione jest kryterium
HIC (Kryterium Urazu Głowy) określone w normie PN-EN 1177. Warto dodać, że gumowe nawierzchnie
są dostępne w różnych kolorach i wzorach graficznych, co można wziąć pod uwagę
planując plac zabaw.
3. Kratki gumowe – zwykle to sieć gumowa, która nie dysponuje znaczną absorpcją uderzeń,
jednak jeśli zostanie zamontowana w prawidłowy sposób – spełni kryteria normy PN-EN 1177
i zapewni bezpieczny upadek z wysokości nawet 3 metrów. Ponieważ trawa rośnie w przestrzeniach
pomiędzy gumowymi oczkami sieci, tego rodzaju nawierzchnia jest szczególnie wskazana
na terenach pozamiejskich.
4. Powierzchnie dywanowe – to syntetyczne nawierzchnie rozwijane i zapewniają bezpieczny
upadek z wysokości. Dostawca takiego typu nawierzchni także powinien dostarczyć odpowiedni
certyfikat, jak w przypadku nawierzchni gumowych.

Nawierzchnie bezpieczne

Strefa bezpieczeństwa

Obszar, na którym powinna znajdować się nawierzchnia zależy od wysokości potencjalnego upadku,
czyli w praktyce od wysokości, na której mogą bawić się dzieci. Im urządzenie jest wyższe, tym
ważniejsze staje się zapewnienie bezpiecznego upadku. W przypadku sprzętu o wysokości do 1,5 m
strefa powinna wynosić 1,5 m. Dla huśtawek i niektórych urządzeń kołyszących taka bezpieczna nawierzchnia powinna rozciągać się w promieniu ok. 1,5 m wokół, przy czym mierzyć ją należy od miejsca, w którym sprzęt jest najbardziej wychylony w czasie zabawy. Strefa bezpieczeństwa dla karuzeli powinna wynosić 2 m od krawędzi urządzenia.
Dla urządzeń, gdzie wysokość upadku jest wyższa niż 1,5 metra, aby obliczyć strefa bezpieczeństwa
należy zastosować następującą formułę:
Strefa bezpieczeństwa = (maksymalna wysokość upadku – 1,5 m) x 0.667 + 1,5 m
W przypadku huśtawek składających się z podpartej pośrodku deski i dwóch siedzisk oraz bujaków
bezpieczna nawierzchnia powinna być zachowana na odległość co najmniej jednego metra od urządzenia
w sytuacji, kiedy jest ono najbardziej wychylone.
Dla huśtawek podwieszanych wymagana jest inna kalkulacja:
Zmierz odległość od górnej poprzeczki, na której jest zawieszona huśtawka do miejsca, na którym siedzi dziecko w czasie zabawy. Pomnóż tak uzyskany wynik przez 0,867, następnie dodaj 1,75 m (jeśli pod huśtawką znajduje się nawierzchnia równomiernie pochłaniająca uderzenia – zwykle syntetyczna) albo 2,25 m (jeśli pod huśtawką jest nawierzchnia sypka). Bezpieczna nawierzchnia powinna być zastosowana na obszarze, który wyszedł z wyliczenia licząc z przodu i z tyłu huśtawki i co najmniej 875 mm po obu stronach mierząc od środkowego punktu siedziska huśtawki.
Zatem, jeśli huśtawka mierzy od siedziska do górnej poprzeczki 1,8 m kalkulacja wygląda następująco:
Dla nawierzchni syntetycznych
1,8 m x 0,867 = 1,561 m
1,561 m + 1,75 m = 3,31 m
Odległość 3,31 m należy zastosować w przód i w tył huśtawki mierząc od środka siedziska znajdującego się w stanie spoczynku.
Dla nawierzchni sypkich
1,8 m x 0,867 = 1,561 m
1,561 m + 2,25 m = 3,81 m
W tym przypadku odległość będzie o pół metra dłuższa, niż w przypadku zastosowania nawierzchni
syntetycznej.

 

Roślinność na Placu Zabaw

Wykorzystanie krajobrazu oraz zasadzenie atrakcyjnej roślinności sprawi, że zabawa stanie się jeszcze większą frajdą. Pamiętajmy przy tej okazji o zasadzeniu drzew, które zapewnią cień małym dzieciom.
Drzewa nie tylko zaoferują cień, ale także podniosą walory wizualne placu.
Jeśli plac zabaw znajduje się na terenach pozamiejskich zastanówmy się, czy nie należałoby pozwolić,
aby porastała go wysoka trawa czy polne kwiaty. Można by wytyczyć na nim ścieżki, a kiedy zaczęłyby zarastać, możliwe stałoby się wytyczenie ich gdzie indziej, w miejscach, które wydepczą dzieci. Zabawa z dzikimi kwiatami oswaja dzieci z naturą i daje im wiele radości – nie zapomnijmy o tym.
Skorzystanie z naturalnych wzniesień to kolejna wartość dodana placu zabaw. Oczywiście pagórki nie
powinny być zbyt strome, jeżeli bawią się tam małe dzieci, które jeszcze nie do końca kontrolują swoje ruchy. Zaleca się, aby maksymalne nachylenie wynosiło 30°
Ulokowanie prostej lub skręconej zjeżdżalni na pagórku eliminuje konieczność zapewnienia drogiej
nawierzchni absorbującej upadki z wysokości. W takim wypadku należy pamiętać, że roślinność nie
powinna utrudniać widoczności, aby możliwe było sprawdzanie, co dzieje się z dziećmi korzystającymi
z takiej zjeżdżalni.
Ogrodnicy i sprzedawcy kwiatów zawsze posłużą nam informacją na temat jakości gleby w miejscu,
gdzie organizujemy plac zabaw. Pomoże nam to w doborze odpowiedniej roślinności. Unikajmy roślin,
które są trujące, mają ostre kolce lub liście, niejadalne, choć atrakcyjne dla dzieci owoce oraz takich,
które narażają na reakcje alergiczne.


DOSTARCZENIE I MONTAŻ WYPOSAŻENIA

Dostawcy urządzeń na Plac Zabaw

Nie wolno nam zaniedbać sprawdzenia dostawcy urządzeń na plac zabaw oraz podmiotu, który
dokona montażu. Organizacje zrzeszające przedsiębiorców lub inżynierów czy izby przemysłowo handlowe mogą posiadać informację o rzetelnych partnerach z interesującej nas branży. Podmioty,
które nie są zrzeszone w takich organizacjach mogą być równie wiarygodne, tym niemniej przed nawiązaniem współpracy zawsze sprawdźmy opinię na ich temat (podpytajmy innych administratorów, sprawdźmy fora internetowe).

Zamówienie

Wskazane jest, aby w zamówieniu, jakiego dokonujemy określić, że zakupiony i zainstalowany na
naszym placu zabaw sprzęt powinien być zgodny z normą PN-EN 1176, a nawierzchnia – z normą
PN-EN 1177.

Montaż

W przypadku nowych placów zabaw bardzo wiele problemów może wiązać się z zainstalowaniem
urządzeń. Pamiętajmy, że dostawca (osoba, z którą podpisaliśmy umowę) jest odpowiedzialny za całość zamówienia, nawet, jeśli realizacja któregoś z zadań została zlecona podwykonawcom.
Dokumenty, które powinien przedstawić dostawca Realizując nasze zamówienie dostawca urządzeń na plac zabaw powinien przekazać nam w szczególności:
■ informację identyfikującą producenta (importera),
■ dokumentację techniczną, w której wskazane będzie w jaki sposób sprzęt lub nawierzchnia
zostały wyprodukowane (powinna być tam na pewno zawarta informacja o konstrukcji urządzenia,
jego wymiarach, użytych materiałach, farbach i lakierach i listą zalecanych części zamiennych),
■ instrukcję zawierającą informację o zalecanym sposobie montażu, sprawdźmy dokładnie
szczególnie to, co jest napisane małym drukiem, aby wszystko było zgodne ze złożonym zamówieniem,
■ instrukcję obsługi, włącznie z danymi na temat bezpiecznych odległości pomiędzy urządzeniami
(najlepiej w formie graficznej), zasadach kontroli i konserwacji,
■ certyfikaty, badania i inne dokumenty potwierdzające zgodność sprzętu z normami PN-EN 1176
lub PN-EN 1177 (jako minimum powinniśmy uzyskać pisemne potwierdzenie kompletności wykonania
prac objętych zamówieniem).
W odniesieniu do tego ostatniego zagadnienia należy zaznaczyć, że najczęściej stosowanym dokumentem jest certyfikat wystawiony przez akredytowaną jednostkę. Innym dokumentem może być deklaracja zgodności producenta lub dostawcy, bądź raport kontrolny przeprowadzony przez producenta lub instytucję zewnętrzną (akredytowane laboratorium).
Dzięki działaniu międzynarodowego systemu akredytacji jednostek certyfikujących powinno
uznawać się certyfikaty wydawane przez instytucje zagraniczne. Należy jednak wymagać, aby dostawca sprzętu przedstawił zarówno oryginalną wersję certyfikatu, jak i jego tłumaczenie na język
narodowy.

Inspekcja po zamontowaniu urządzeń

Praktyka wskazuje, że posiadanie certyfikatów nie gwarantuje, że urządzenie będzie faktycznie zgodne z normami. Stąd też przed oddaniem placu zabaw do użytku należy poddać sprzęt kontroli. Najlepiej, jeśli przeprowadzi ją specjalista lub akredytowana jednostka inspekcyjna.
Wyniki kontroli nie będą wyłącznie potwierdzeniem wykonania wszystkiego zgodnie z normą,
ale dodatkowo posłużą do weryfikacji jakości wykonania sprzętu oraz montażu. Sprawozdanie z tej
inspekcji powinno być dowodem, że dostawca zastosował się do wszystkich istniejących w tym zakresie przepisów oraz wymogów technicznych, aby plac zabaw był bezpieczny.
Inspekcja ta także powinna – jeśli jest to wymagane – sprawdzić nawierzchnię pod kątem zgodności
z normą PN-EN 1177 i jej właściwości amortyzacyjnych.


KONTROLE ORAZ UTRZYMANIE PLACÓW ZABAW

Uwagi ogólne

Bezpieczeństwo dzieci na placach zabaw nie tylko zależy od odpowiedniego zaplanowania oraz
wyboru właściwego wyposażenia. Niezbędny jest stały nadzór nad miejscem zabaw i zapewnienie
regularnych kontroli oraz utrzymanie najwyższych standardów bezpieczeństwa.
Norma PN-EN 1176-7 zaleca, aby prowadzić trzy rodzaje kontroli placów zabaw. Wykonując je administratorzy realizują swoje podstawowe obowiązki wobec użytkowników.
Inspekcje powinny obejmować cały plac, włącznie ze ścieżkami, ogrodzeniami, siedzeniami, wejściami
a nie tylko zamontowane na nim urządzenia.

Trzy rodzaje kontroli

Wskazane w normie rodzaje inspekcji wykonywanej na placu zabaw to:
Regularna kontrola przez oględziny (kontrola rutynowa)
W jej trakcie sprawdza się ogólny stan urządzeń, w szczególności uszkodzenia wynikające z aktów
wandalizmu. Kontrola tego rodzaju może być przeprowadzona przez administratora terenu
lub osoby przez niego wskazane. Inspekcja ta powinna zostać następnie udokumentowana
np.: w książce placu zabaw czy innym dokumencie pisemnym. Wskazane jest, aby dostawca wyposażenia przedstawił listę kluczowych kryteriów (checklist), które należy sprawdzać w czasie takiej kontroli. Terminy inspekcji można uzależnić od częstotliwości, z jaką dzieci korzystają z placu
zabaw, pory roku i ryzyka wandalizmu. Bez względu jednak na to, przeprowadzona raz na tydzień
kontrola to absolutne minimum.

Kontrola funkcjonalna

W czasie tej kontroli bardziej drobiazgowo sprawdza się urządzenia, w szczególności pod kątem
zużycia sprzętu. Tego rodzaju kontroli może dokonać administrator terenu albo osoba przez niego
wyznaczona. Jej ustalenia również należy odnotować w dokumentacji związanej z utrzymaniem
placu. Kontrolę powinno się prowadzać średnio co 1-3 miesiące.

Coroczna kontrola podstawowa

Ta kontrola powinna być przeprowadzona z udziałem specjalistów, niezależnych od właściciela
czy administratora terenu. W jej trakcie powinno być sprawdzone zużycie urządzeń, stan fundamentów, nawierzchni a także bezpieczeństwo sprzętów z uwagi na wykonane wcześniej naprawy.
Pamiętajmy, że instytucje wykonujące takie kontrole powinny być sprawdzone przez administratorów
a także być ubezpieczone od odpowiedzialności cywilnej.

Wiedza i szkolenia

Wszystkie osoby wykonujące kontrole lub naprawy na placu zabaw powinny posiadać niezbędną
wiedzę oraz doświadczenie. Wskazane jest, aby ci, którzy prowadzą regularne kontrole przez oględziny posiadali, choćby podstawowe, przeszkolenie w tym zakresie. Szkolenia w tym zakresie prowadzą przedsiębiorcy, organizacje pozarządowe oraz odpowiedzialne instytucje. Administratorzy zarządzający jednym placem zabaw mogą poprosić o takie przeszkolenie w ramach corocznej kontroli
podstawowej.


NORMY DOTYCZĄCE PLACÓW ZABAW

Wprowadzenie

Europejskie normy dotyczące placów zabaw to: EN 1176 oraz EN 1177 (ich polskie wersje są oznaczone jako: PN-EN 1176 i PN-EN 1177) zostały po raz pierwszy ogłoszone w 1998 r. i w znacznym stopniu opierały się na brytyjskiej normie BS 5696 oraz niemieckiej DIN 7926.
Norma PN-EN 1176 składa się z dziewięciu części, pierwsza dotyczy ogólnych wymagań bezpieczeństwa i metod badań i odnosi się do wszystkich placów zabaw i wszystkich urządzeń, które na nim się znajdują a także innego sprzętu, który nie jest przeznaczony do zabawy. Zakresem nie są jednak objęte przygodowe place zabaw, które służą do celów dydaktycznych.
Norma PN-EN 1176 składa się z następujących części:
■ PN-EN 1176-1: 2008 Wyposażenie placów zabaw – Ogólne wymagania bezpieczeństwa i metody

badań,
■ PN-EN 1176-2: 2008 Wyposażenie placów zabaw – Dodatkowe wymagania bezpieczeństwa
i metody badań huśtawek,
■ PN-EN 1176-3: 2008 Wyposażenie placów zabaw – Dodatkowe wymagania bezpieczeństwa
i metody badań zjeżdżalni,
■ PN-EN 1176-4: 2008 Wyposażenie placów zabaw – Dodatkowe wymagania bezpieczeństwa
i metody badań kolejek linowych,
■ PN-EN 1176-5: 2008 Wyposażenie placów zabaw – Dodatkowe wymagania bezpieczeństwa
i metody badań karuzeli,
■ PN-EN 1176-6: 2008 Wyposażenie placów zabaw – Dodatkowe wymagania bezpieczeństwa
i metody badań urządzeń kołyszących,
■ PN-EN 1176-7: 2008 Wyposażenie placów zabaw i nawierzchnie – Wytyczne instalowania, sprawdzania, konserwacji i eksploatacji,
■ PN-EN 1176-10: 2008 Wyposażenie placów zabaw i nawierzchnie – Całkowicie obudowany
sprzęt do zabaw,
■ PN-EN 1176-11: 2008 Wyposażenie placów zabaw i nawierzchnie – Dodatkowe wymagania bezpieczeństwa i metody badań przestrzennych konstrukcji sieciowych.
Norma dotycząca nawierzchni to:
■ PN-EN 1177: 2008 Nawierzchnie placów zabaw amortyzujące upadki. Wymagania bezpieczeństwa
i metody badań.
Dla administratorów i właścicieli placów zabaw szczególnie pomocna będzie część 7 normy PN-EN
1176, która zawiera wytyczne dla systemu zarządzania stosowanego na placu zabaw. Kompleksowe
podejście do zagadnienia rekreacji dzieci i młodzieży wymagałoby także przejrzenie nie tylko powyższych norm, ale również:
■ PN-EN 14960: 2008 Nadmuchiwany sprzęt do zabawy – wymagania bezpieczeństwa i metody
badań,
■ PN-EN 14974: 2007 Urządzenia dla użytkowników sprzętu rolkowego – wymagania bezpieczeństwa
i metody badań.
Ostatnia z norm dotyczy popularnych skateparków, które organizuje się w pobliżu placów zabaw,
a które mogą znacząco poprawić atrakcyjność terenu rekreacyjnego.

Uwarunkowania prawne

W wielu państwach (również w Polsce) spełnienie wymogów normy jest dobrowolne i nie jest obowiązkiem prawnym. Tym niemniej, jeśli produkt jest wytworzony zgodnie z normą domniemywa się na podstawie obowiązujących przepisów, że jest on bezpieczny.
Należy jednak pamiętać o pewnych ograniczeniach wynikających z norm. Zwykła zgodność urządzeń
z wymogami określonymi w normie nie oznacza automatycznie, że plac zabaw jest bezpieczny. Może
się bowiem zdarzyć, że mimo spełniania wymagań wskazanych w normie urządzenie nie jest bezpieczne.
Warto dodać, że z istniejących norm należy korzystać rozważnie, stąd też konieczne jest prowadzenie corocznych kontroli podstawowych przez kompetentne osoby, które mogą służyć poradą
w zakresie m.in. zmieniających się wymogów norm, które – podobnie jak i inne przepisy – są przedmiotem ciągłych poprawek.
Z kwestią zmian norm wiąże się także zagadnienie obowiązywania starych ich wersji. Urządzenia,
które zostały wytworzone przed wejściem w życie norm mogą nie spełniać kryteriów w nich określonych, choć były zgodne z poprzednio obowiązującymi normami. Nagle zatem sprzęt, który był
w pełni zgodny staje się niezgodny i – co za tym idzie – uznany za niebezpieczny następnego dnia
po wejściu w życie nowych norm. W takiej sytuacji stare urządzenia powinny być sprawdzone przez
kompetentnego inspektora, który wskaże rozbieżności, przeprowadzi analizę ryzyka i określi, jakie
działania powinny być podjęte: czy konieczna będzie wymiana urządzenia czy też wystarczą drobne
modyfikacje.
Nowy sprzęt powinien spełniać wymogi normy PN-EN 1176.
Wyposażenie oraz nawierzchnia placów zabaw nie powinny być, co do zasady, oznakowane CE (wyjątkiem są zabawki, służące do postawienia w przydomowym ogródku ale nie na publicznie dostępnym placu). Mogą oczywiście być oznakowane dobrowolnymi znakami: polskim „B”, brytyjskim BSI Kitemark, niemieckimi TüV czy GS.
Treść normy europejskiej 1176 jest przedmiotem ciągłej interpretacji. W sytuacji niezrozumienia
treści normy pomoc można uzyskać w Polskim Komitecie Normalizacyjnym lub – jeśli to konieczne
– w Europejskim Komitecie Normalizacyjnym. Należy wziąć pod uwagę, że wyjaśnianie wątpliwości
może być czasochłonne.

Zasady bezpieczeństwa oraz normy

Wprowadzenie do pierwszej części PN-EN 1176 zakłada, że celem normy nie jest wartościowanie zabawy.
W ten sposób bierze się po uwagę, że ryzyko jest jednym z elementów zabawy, przy czym nie
może być to ryzyko grożące użytkownikom poważnymi urazami.
Norma określa zatem wymagania chroniące dzieci przed zagrożeniami, których nie są one w stanie
przewidzieć używając znajdującego się na placu zabaw sprzętu w sposób zgodny z przeznaczeniem
lub w sposób możliwy do przewidzenia.
Istotnym założeniem jest to, że normy służą administratorom placów zabaw przede wszystkim jako
narzędzia dla określenia sposobu, w jakim dzieci będą mogły się bezpiecznie bawić. Nie powinno się
ich stosować w charakterze listy zakazów, czego dzieciom nie wolno. Jednocześnie samo zastosowanie się do wymagań normy nie powinno zwalniać zarządcy z ciągłej dbałości o bezpieczeństwo placu zabaw i minimalizowania ryzyka związanego z jego użytkowaniem.
Aby ochronić dzieci przed niebezpieczeństwami należy stosować normy w sposób odpowiedzialny

i z uwzględnieniem różnego rodzaju ryzyka stwarzanego przez urządzenia tam umieszczone; ryzyka
które pojawi się na placu zabaw ale, które nie jest wprost regulowane i opisane przez normę.


Powyżej przedstawiono fragmenty publikacji

"Bezpieczny plac zabaw poradnik dla administratorów i właścicieli"

wydanej w 2008 roku przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

całość można pobrać klikając na link.

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Click Shop | Hosting home.pl